Net heb ik even bijgelezen uit je Dagboek. Bij de speelzaal Kim en Sam houden we, samen met de juffen een dagboek bij, zodat iedereen weet hoe het met je gaat en wat je gedaan hebt; of je goed gegeten hebt en lekker slaapt. Je hebt het er nog steeds naar je zin; je eet goed mee en kan heerlijk spelen. Je laat je niks wijsmaken door andere kindjes en je maakt duidelijk welk speelgoed van jouw is om mee te spelen. Af en toe ben je nog erg aanhankelijk; als de juf even wegloopt ga je ‘tuttebellen’, je stemming slaat ineens om en je kan op ‘Nee’ of ‘Niet doen’ soms driftig reageren. Thuis probeer je dit truukje ook vaker; maar papa en mama zijn heel duidelijk en eigenlijk weet je ook wel beter.
Misschien ben je soms wat verveelt en mis je wat extra stimulans? Je kán wel heerlijk spelen en als er iemand bij je is, in je directe omgeving, ga je uiteindelijk vaak je eigen gang. Af en toe kom je even iets laten zien of een knuffel en een kusje halen, maar dan ga je weer verder met waar je mee bezig was. Samen een toren bouwen of een puzzel maken vergt nog heel veel concentratie en energy bij jou.
De laatste paar dagen ben je heerlijk aan het tekenen, ik laat er een aantal zien: 
